Marín frá blogginu Z-an bað mig að testa fyrir sig uppskriftina af gullfisknum sínum, en hún er með íslenska amigurumi bók í deiglunni. Þar sem ég átti þetta fína appelsínugula garn, ákvað ég að styðjast við Nemó litla og á endanum fannst hann í "garnagaulinu" hjá mér.
Þið getið kíkt á útgáfuna hennar Marín á blogginu hennar hér.
An icelandic girl is preparing her first amigurumi book in icelandic these days and asked me to test one of her patterns, it was a pattern for a gold fish you can see here. Since I had some orange in my stash, I decided it was time to find Nemo again.
Uppskriftin hennar Marín er án hliðar og bakugga. Svona leit hann út beint eftir uppskriftinni áður en ég lét hann fá hliðar- og bakuggana sína. Ég átti engin augu til að líma á hann þannig ég saumaði augu á litla skinnið / roðið. Síðan þegar ég fór að taka myndir af honum, birtist stórt bros á honum. Ætli hann syndi ekki bara út í sjó í nótt! Aldrei að vita. Það er svo gaman að hekla svona litlar dúkkudúllur sem lifna við í höndunum á manni.
Hann gætir orðið að flottu kisuleikfangi (ég veit um einn kisa sem yrði nú aldeilis hrifinn af honum) eða orðið hluti af óróa. Það er að segja ef hann stekkur ekki út í á áður og syndir áleiðist út í haf.
Following the orginal pattern it looked like this without it´s fins. I sewed the eyes on, since I did not have any security/glue on eyes. I did not sew on the smile *honest* ;) as I started with the photo shoot he gave me a big smile. The beauty of crocheting amigurumi dolls is how they come to life in your hands with every stich and with every piece of filling. I'm not sure he will still be here in the morning, he might sneak out hop into the river outside my door and swim to the next ocean.
I guess he would make a cool kitty toy (I might know a kitty who would love him), or as a part of a baby mobile.
